POTENCIJALI ĆELIJA DENTALNE ĆELIJE

Ćelije dentalne pulpe imaju sposobnost da stvaraju mineralizirane čvoriće in vitro, a ta osobina se obično pripisuje kostima ili ćelijama koštane srži. Ćelije dentalne pulpe odraslih osoba sadržavaju populacije multipotentnih matičnih ćelija.
Upoređujući ćelije koštane srži čovjeka i ćelije dentalne pulpe istražena je mogućnost da li su ćelije dentalne pulpe sposobne za regeneraciju dentina/pulpe. U svrhu istraživanja umnjaci su prikupljeni od odraslih osoba starosti između 19-29 godina.

Površine zuba su očišćene te se potom vršilo izdvajanje ćelija dentalne pulpe. Ćelije koštane srži su dobivene od dobrovoljaca starosti između 20-35 godina te je izvršena izolacija ćelija. Nakon niza protokolarnih metoda dokumentovano je da se osteoprogenitori mogu izolovati iz ćelija koštane srži zahvaljujući njihovoj sposobnosti da se pridržavaju supstrata i odgovarajućom stimulacijom počinju da se razmnožavaju. Svaka nastala kolonija potiče iz jedne matične ćelije i pokazuje širok spektar varijacije ćelijske morfologije i potencijal rasta. Međutim, učestalost ćelija koje stvaraju kolonije koje su izvedene iz ćelija dentalne pulpe bio je značajno veći u odnosu na učestalost kolonija iz ćelija koštane srži. Osim toga, broj proliferacije ćelija u ćelijama dentalne pulpe je također značajno veći u odnosu na kulture ćelija koštane srži.

Zbog potpunih podataka i formiranja određenih histoloških struktura potpuni razvojni potencijal ćelija dentalne pulpe ne može biti u potpunosti ostvaren u uslovima in vitro, te su ćelije dentalne pulpe inkorporirane in vivo. Nakon 6 sedmica, ćelije dentalne pulpe su formirale strukturu nalik na dentin koji je uglavnom bio građen od kolagena tipa I. Zanimljivo je da su transplatirane ćelije dentalne pulpe uspjele podržati hematopoezu i pokrenuti stvaranje adipocita. Nadalje, pomoću testa učinkovitosti kolonija koji određuje broj ćelija u suspenziji ćelija došlo se do  saznanja da su kolonije ćelija dentalne pulpe imale dosta veću učestalost u odnosu na ćelije koštane srži. Međutim, pretpostavlja se da je ta razlika zbog sastava vezivnog tkiva. Ćelije dentalne pulpe se sastoje uglavnom od vezivnog tkiva, a hematopoetske ćelije čine većinu populacije ćelija koštane srži, s tim u vezi, da je u pitanju isto tkivo odnos brojeva bi bio prilično sličan. Zanimljivo je napomenuti da ćelije dentalne pulpe pokazuju veću stopu proliferacije u usporedbi sa ćelijama koštane srži in vitro. Nedavne studije pokazuju da ćelije dentalne pulpe zadržavaju visok stepen proliferacije i nakon određenog vremena. Stanice dentalne pulpe zadovoljavaju kriterije da bi se mogle koristiti kao postnatalne matične ćelije. Iako je njihova lokalizacija sasvim drugačija, ćelije dentalne pulpe i ćelije koštane srži dijele mnoge karakteristike.

Jaki su regulatori formiranja kostiju, utječu na proliferaciju i diferencijaciju odontoblasta, uključuju rast fibroblasta i sl. Nadalje, ove studije pokazuju da biohemijski putevi koji su uključeni u diferencijaciju ćelija dentalne pulpe u funkcionalne odontoblaste slični diferencijaciji ćelija koštane srži u osteoblaste. Također, ćelije dentalne pulpe dijele sličan uzorak ekspresije proteina sa ćelijama koštane srži in vitro, a što je još važnije njihova sposobnost da se razvijaju u različita tkiva su otkrivena in vivo. Postnatalne ćelije dentalne pulpe sadrže ćelije koje su klonogenskog porijekla, vrlo proliferativne i sposobne za regeneraciju tkiva, a to su sve svojstva koja ih definiraju kao matične ćelije. Na temelju nedavnih istraživanja ćelije dentalne pulpe su analogne ćelijama mišića i nervnog tkiva. Postoji veliki potencijal za izolaciju velikog broja ćelija dentalne pulpe iz jednog zuba koji se može koristiti u svrhu zdravstvene zaštite.

Pročitajte više na linku: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC17626/